OΣΤΕΟΣΑΡΚΩΜΑ-ΧΟΝΔΡΟΒΛΑΣΤΙΚΟ

                                                                                                                                                           

Ασθενής, ετών 18, παρουσίασε άλγος στη δεξιά κνήμη, με ιστορικό κακώσεων στην ίδια περιοχή.

Ιστολογική εξέταση: ΧΟΝΔΡΟΒΛΑΣΤΙΚΟ ΟΣΤΕΟΣΑΡΚΩΜΑ.

 

ΓΕΝΙΚΑ

 

Το οστεοσάρκωμα, γενικά, αποτελεί τον συνηθέστερο κακοήθη όγκο των οστών σε ποσοστό 25% όλων των πρωτοπαθών οστικών όγκων.

Έχει πλειόμορφο χαρακτήρα και ανάλογα με την επικρατούσα κυτταρική σειρά, χαρακτηρίζεται ως:

·        Οστεοβλαστικό αν κυριαρχούν οστεοβλάστες,

·        Χονδροβλαστικό αν υπάρχουν κύτταρα χονδρογενούς προέλευσης

·        Ινοβλαστικό,

·        Τηλαγγειεκτατικό, κ.λ.π.

 

 

Ηλικίες μεταξύ 10-25 ετών με ελαφρά επικράτηση στους άνδρες, με δεύτερη χρονική εμφάνιση την έβδομη δεκαετία (κυρίως στα πλατέα οστά).

Εντόπιση: μετάφυση, διαμετάφυση (κάτω άκρο μηριαίου, εγγύς άκρο κνήμης, εγγύς άκρο βραχιονίου και πύελος.

 

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΤΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

 

1.      ΑΚΤΙΝΟΓΡΑΦΙΕΣ:

·      έκκεντρη περιοχή κατεστραμμένου οστού λόγω διήθησης στην μετάφυση ή διαμετάφυση,

·      διάβρωση φλοιού και καλά περιγεγραμμένη μάζα μαλακών μορίων,

·      ανύψωση και διάσπαση περιοστέου λόγω σχηματισμού νέου οστού (τρίγωνα GODMAN) ή περιοστική αντίδραση υπό μορφή δοκίδων,

·      μπορεί να είναι κυρίως οστεοβλαστικό, οστεολυτικό ή μικτό,

·      ΣΠΟΡΑΔΙΚΑ αλλοίωση αμιγώς ΛΥΤΙΚΗ (χονδροβλαστικό, ινοβλαστικό).

 

ΣΥΝΗΘΗΣ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΧΟΝΔΡΟΒΛΑΣΤΙΚΟΥ ΟΣΤΕΟΣΑΡΚΩΜΑΤΟΣ:

 Μικτή (οστεοβλαστική και οστεολυτική) έκκεντρος βλάβη συνοδευομένη από καλά περιγεγραμμένη μάζα μαλακών μορίων με αποτιτανώσεις (συνήθως τυπικές δακτυλιοειδείς), με προξάρχουσα τη λυτική απεικόνιση μέσα στη μυελική κοιλότητα, η οποία είναι ελαφρώς διογκωμένη.

 

2.      CT:

·        αναδεικνύονται καλύτερα τα ευρήματα των απλών ακτινογραφιών,

·        διευκρινίζεται αν η επέκταση του όγκου είναι ένδο ή έξωοστική,

·        αναδεικνύονται καλύτερα οι αποτιτανώσεις είτε άμορφες είτε με ακιδωτή μορφολογία είτε τυπικές δακτυλιοειδείς,

·        καλύτερη εξέταση για σταδιοποίηση της νόσου.

 

3.      MRI:

·      Συνήθως έκκεντρη ετερογενής χωροκατακτητική εξεργασία

·      πολύ χαμηλό σήμα στις περιοχές αποτιτάνωσης και οστέωσης σε όλες τις ακολουθίες,

·      υψηλό σήμα ο κυρίως όγκος στην Τ2 ακολουθία,

·      μετά από ενδοφλέβια χορήγηση παραμαγνητικής  ουσίας: έντονη πρόσληψη ιδίως στις μη οστεοποιημένες περιοχές,

·      εξέταση εκλογής για την τοπική σταδιοποίηση της νόσου και την καλύτερη ανάδειξη των χαρακτηριστικών "skip lessions", δηλαδή μεταστάσεων στο ίδιο το οστούν.

 

 

Δ / Δ (Διαφορική διάγνωση)

 

1.      από άλλους κακοήθεις όγκους

2.      μεταστάσεις

3.      χρόνιες οστικές λοιμώξεις

 

Στα ανωτέρω βοηθούν η ηλικία και το ιστορικό του ασθενούς.

 

 

 

Βιβλιογραφία

1. Kumar R., David R., Madewell J.E., Lindell Jr M.M. (1987)

Radiographic spectrum of osteogenic sarcoma. Am. J. Roentgenol., 148: 767-72.

2. David Sutton: Textbook of Radiology and Imaging. International Edition reprint 2000